Gehuld in mijn pyjamaatje zit ik tussen opa en oma in. Meestal moet ik na de koffie naar bed, maar mama is gelukkig te druk met het ophalen van de koffiekopjes om oog voor mij te hebben.
Inmiddels verschijnen er op tafel allerlei soorten glaasjes met frisdrank, rode wijn, sherry, advocaat, bier en ook water. Hoe mama toch weet in welk glaasje welk drankje hoort…
Oma voert me stiekem wat van haar advocaat met slagroom. Het is scherp en snel neem ik een slokje water uit een piepklein glaasje. Ik proest, tranen stromen over mijn wangen en iedereen lacht.
‘Dat zul jenever nooit meer doen,’ bromt opa, terwijl hij de rest van het glaasje in één teug naar binnen giet.
Irma, ik kan me niet herinneren dat jij bij de verjaardagsborrel van mijn ouders/grootouders was, maar kennelijk was je daar toch wel … Dan herinner jij je vast ook nog wel de glaasjes met sigaretten en sigaren.
@Irma: wat een leuk verhaal, en wat een prachtig tijdsbeeld, met de vaste genderverdeling van de jenever (m) en de advocaat (v).
Irma: hilarisch is het omgekeerde proeven. Geef opa een jeneverglaasje met kraanwater….
@Irma. Mooi hoe je de sfeer van toen neerzet. Ik moest, net als Ewald, ook gelijk denken aan glaasje met sigaretten en sigaren. Van mij een hartje.
@Irma. leuk verhaaltje over een leuke tijd.
Wat een leuke reacties allemaal.
Bedankt Ewald, Lisette, Berdien, Arjan en Han!
En idd het doet aan mijn kindertijd denken en vast ook aan die van jullie!
Hahaha leuk!! Ik vond dat maar vies toen ik het ooit proefde.
Ha Irma, oef, je stukje doet mij zo denken aan het gemis van opa’s en oma’s. (die ik dus nooit persoonlijk gekend heb) Maar het is zo teder beschreven.