Een moeder met gebroken heup en pols
Een Zoon met doorboorde handen en voeten.
Een mens met een nagel.
Holst van de nacht,
verbazen over dichtkunst
van iemand die me dierbaar werd.
En ik struikel over haar
Goede Vrijdag gedicht.
Taalkundig zo mooi,
gevoelsmatig zo goed.
Maar nu na Pasen,
zover van Pasen verwijderd.
Zittend in het ziekenhuis,
aan ‘t bed van die mij baarde.
Wakend over degene die
ooit over mij waakte.
Het althans probeerde.
Haar falen toen,
geen excuus
voor mijn falen nu.
Waardigheid
al lang verdwenen.
Nu rest haar pijn,
haar angst
en haar verwarring.
Degeneratie.
Doorboorde mijn nagel
Zijn voet?
Dan Zijn mond niet
dicht bij mijn oor.
geen wonder
dat ik Zijn stem niet hoor.
Mooi, Arjan. Ontroerend verwoord. Heel veel sterkte voor je moeder en voor jou.
Ontroerend mooi Arjan. Moeilijke dagen en tijden voor allebei. Nee, voor de gehele familie en kennissen. Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt als ik hoop dat je dit gedicht later een andere titel meegeeft. Ik denk dan aan nachtwake of zelfs Paaswake.
Arjan, heel mooi geschreven! Sterkte.
Dankje Ewald! Jij ook dankjewel Levja. Ja voelde voor mij wel als beetje themazoekend betitelen. Paaswake en nachtwake allebei mooi. Of iets met (on)voltooid leven.
Dankje Han!
Gehoord, geen echt antwoord… Slechts meeleven.. Sterkte Arjan.. We spreken elkaar.
Ik beschouw het wel als een antwoord Kees! Dankje! Ja, spreken elkaar snel.
@Arjan, mooie overpeinzingen bij het leed van alledag en altijd
Het intrigeert me, ik vind het ritme mooi, maar ik begrijp het nog niet. Wil je het me uitleggen? Jij bent de mens met de nagel. Maar jouw nagel doorboorde Zijn voet. Te ver om Zijn stem nog te kunnen horen? Had je de stem wel gehoord als je de hand had genageld? Is het een metafoor voor de onmacht en het onbegrip waardoor je ongelovig wordt en ongevoelig voor Zijn stem?
Sterkte met je moeder. Je bent er, je spreekt met liefde over haar. Ik denk niet dat je faalt. Ik geef je een hart.
@Lisette: Dankjewel. En je hebt gelijk; het is leed van alledag en altijd. Alleen als het dichterbij komt ervaar je het anders dan een algemeenheid. Dan realiseer je, zittend aan een ziekbed, dat dit heel veel mensen overkomt.
@Simonecarree: Dankje!. Ben bang dat dit een lesje godsdienst wordt, is niet mijn bedoeling maar ontkom er niet helemaal aan (-;
De nagel staat symbool voor zonde. Mijn zonden kruisigden Jezus. Hierdoor stierf Hij maar zijn mijn zonden ook uitgewist. Ik geloof. Maar hoor Zijn stem niet in het lijden dat ik nu bij m’n moeder zie. Eigenlijk snap ik dat ook niet. Zijn voeten doorboren met nagel is nog steeds symbool voor essentie van geloof. Alleen ben ik wat verder verwijderd van Jezus mond. Misschien dat ik ‘m daardoor niet hoor? Hopelijk is het zo wat duidelijker?
Hoi Arjan. Dank voor je uitleg. Geloof is een mysterie voor mij. Geloven nog meer. Maar ik vind de symboliek schitterend!