Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Tunnelvisie

14 januari 2017 | 120w | Gerhard Pijnenburg | 1 |

We waren al drie uur aan het bikkelen, en het schoot niet op. “Hoe ver zijn we nu, Harry?”
“Wat kun jij zeiken, man. Het is alsof ik met mijn kleine naar de klote Efteling onderweg ben.”
“We graven al drie uur en we zijn nauwelijks opgeschoten. Dadelijk is het dag en vinden ze ons. Straks moeten we een nieuwe tunnel graven, maar dan om uit de bajes te komen!”
“Krijg de kolere, man! We hebben er zeker zes meter opzitten, ondanks jouw gebabbel. We kunnen omhoog!”
Met een houweel sloegen we door de vloer boven ons. Ik stak mijn hoofd in het gat. “Gefeliciteerd Harry, we hebben zojuist de kombuis van de bank opengebroken, in plaats van de kluis!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerhard Pijnenburg of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »