Als ik in mijn moestuin even klaar ben met het geploeter, ga ik vaak wat rondneuzen in verhaaltjesland.
Ter ontspanning even de groene werkelijkheid voor regenboogfantasie verruilen, en de koele wind in mijn haar voor frisse ideeën van schrijvers.
De afgelopen week denderden er kuddes koeien rond in de woordenweide, wat op zich wel mooi paste bij mijn ambiance van dat moment. Er zwommen ook vissen voorbij, een stelletje maar liefst, maar zonder link naar mijn tuin.
Dus bedacht ik de slakvis.
Deelkenmerken: slijmerig, knabbelend aan groene groeisels, verstopt in donkere hoekjes en in modder, eetbaar.
Uien heb ik al gepoot, nu nog maar groene sprietjes. Ik verheug me op zo’n mooie zomerse dag, dan eet ik slakvis met uitjes.

Leuk bedacht, Berdien. Na de koeien en de vissen: de ooievaar. Leef je ui!
<3 <3 Geweldig leuk geschreven en bedacht! Slakvissen,tuinvissen en kuddes…
Ewald en Nele: animalistisch en ik-vorm. Leuke week dus, Dank voor jullie reacties.