Ik ben geboren met een heupafwijking. Ik maak een draai met mijn benen en loop iets minder snel dan anderen. Gymnastiek haatte ik. Altijd werd ik als laatste gekozen. Niemand wilde mij in de groep en de gymleraar lachte erom. Op de mavo ging het iets beter. Ik werd er niet meer gepest.
Toen, in de 4e klas was er het standaard uitje. Kanoën in Belgie en ik bleek er goed in te zijn! Onze kano kiepte niet om en we gingen nog snel ook. Vol trots peddelde ik over het water.
Ik heb er geen trauma aan overgehouden, maar sporten is nooit mijn ding geworden. Behalve kanoën en dan ben ik nog net zo trots als 27 jaar geleden.
« Vermoord verlangen
Peddelzinnen »
« Vermoord verlangen Peddelzinnen »
Column, Sport
Trots in de kano
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lena of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Vermoord verlangen Peddelzinnen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een leuk goed geschreven verhaal
Een gymleraar die om het pesten lacht is toch wel het toppunt. Tja, niet iedere leraar is ook pedagoog, helaas. Mooi beschreven, Lena.