Schrijf mee!
« »

Communicatie

Toen de regen kwam

9 maart 2017 | 120w | fiona flanders | 10 |

“Waarom ben je zo in paniek?”
Ik wees naar de lucht.
“Ja, er komt een bui aan. Dus? We worden hoogstens nat. We gaan er niet aan dood.”
“Dat valt nog te bezien.”
Ze schaterlachte. Ik keek haar ernstig aan.
“In het voorjaar zit de lucht vol met nucleotide. Die zorgt ervoor dat mijn haar razend snel groeit.’
“Geloof je het zelf?” De bui brak los.
Binnen vier tellen reikte het al tot aan de grond. Het groeide alle kanten op. Ze gaf een gilletje. Het kriebelde aan haar benen, groeide onder haar rok. Ze viel. Haar keel werd dichtgeknepen. Ik viel naast haar. Tong naar buiten, in ademnood, allebei stikkend. Ik had haar gewaarschuwd.
Was ik maar binnen gebleven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van fiona flanders of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »