Schrijf mee!
« »

Communicatie

Terrasmonoloog

6 september 2017 | 120w | mabbietuzon | 2 |

‘Je kent me toch nog wel’? Schalde de stem over het terras. Ze kwam over me heen hangen, ‘ik ben Sjaan, een van de tweeëntwintig Smitjes’, riep ze vrolijk. ‘Wij woonden twee straten achter jullie.
Mijn moeder overleed onverwacht, toen is vader met haar zus getrouwd. Ik ben van het eerste nest, met elf broers en zussen, ze hebben samen nog tien kinderen gekregen. Ze waren dol op seks, joh’, zei ze met een vettig lachje en een dubbelzinnige knipoog.
Toen ze eindelijk wegging, kende iedereen op het terras haar levensgeschiedenis.
En ik? Ik zat verstijfd als een mummie, ik had me niet bewogen, haar bijna niet aangekeken en geen woord gezegd. Want ik had geen idee wie zij was….

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van mabbietuzon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »