In de krant vandaag: ‘Spugen? Dat is mishandeling.’
Met het oog op het themawoord van deze week is het wellicht een overweging waard.
Wat als al mijn opgekropte woede er in één keer uit moet? Sla ik hem dan op zijn bek? Misschien blijf ik dan ongegeneerd meppen tot zijn tanden eruit liggen, zijn bloed stroomt en hij op de grond ligt te jammeren en te kermen.
Volgens mij blijf ik dan over met heel pijnlijke handen en een vieze vloer.
Zelf voelde ik altijd meer voor het behoedzaam bij elkaar zuigen van overvloedig speeksel. Het gevoel van boze wellust bij het verzamelen van voldoende spuug was nog groter dan de opluchting bij de precieze uitvoering van de welgemikte fluim.
Recente reacties