De inboedel, tevens eigenaar van het slakkenhuis, kruipt met tergende traagheid door mijn tuin. Af en toe stopt hij even, is het om op adem te komen of om van het uitzicht te genieten? Dat zal ik wel nooit te weten komen.
Zijn slijmerige spoor voert hem verder naar mijn teiltje met hosta’s en met argusogen houd ik het weekdier in de gaten. Als hij het lef heeft om daar nog meer schade aan te richten, dan zal ik actie moeten ondernemen.
Een ekster is neergestreken en staart hongerig naar het smakelijke slakje. Ik hoop dat hij toehapt, dan hoef ik niet in te grijpen. De natuur moet zijn loop hebben.
Hij vliegt weg, er rest mij alleen: zout erover.
Goed verhaal Karin. Ik denk wel een backspace bij de laatste zin?
@Levja: Dankjewel. Ik heb het aangepast.
Goed zo, en ook nog even een teetje achter vlieg. (derde persoon enkelvoud)
Dan strooi ik zout over mijn schouder en laat ik mijn <3 los. LOL.
@Levja, Ik heb volgende week een afspraak bij de opticien…..
Hier hou ik nu zo van van.
KarinMartina, de eerste zin is een doordenker. Knap bedacht!
@Ewald Hagedoorn, Dankjewel.