Al jarenlang wachtte ik op de uitgave op DVD van “Shoah,” de indrukwekkende negen uur durende documentaire over de genocide van de Joden door de nazi’s, uit 1985 van Claude Lanzmann.
Op de Vrijmarkt van 2005 trof ik tot mijn verbazing “Shoah” op DVD aan voor een klein bedrag. De DVD was een week uit. Waarom wilde iemand al na een week van deze verpletterende kijkervaring af?
De verkoper: “Mijn zoon is neonazi en ik had gehoopt dat ik hem na het zien van deze documentaire op andere gedachten kon brengen.”
Ik: “En is het gelukt?”
De verkoper: “Nee.”
Ik weet dat “ductiel” op materiële en niet op immateriële zaken betrekking heeft, maar een aangrijpende herinnering laat zich niet dicteren.


Zo zoek ik al jaren naar ‘Roots’ op DVD. Als je deze tegenkomt houd ik me van harte aanbevolen. Misdaden tegen de mensheid mogen nooit vergeten of ontkent worden.
Goed stukje Peter.
@Mien. Bedankt. Via bol.com kun je DVD-boxen in alle soorten en maten vinden van “Roots.” Vanavond voor 23 uur besteld, morgen in huis.
Eerst nog een nieuwe DVD-speler scoren. Of toch maar niet? Het is eigenlijk best wel ouderwetse media die op korte termijn gaat verdwijnen. Toch maar streamen dan? Zou dat kunnen?
Ik snap het dilemma. Een nieuwe dvd-speler kost echter niet veel geld meer. Streamen is wel modern, maar niet alles is als stream te vinden of te krijgen. Dan ben je soms toch op de goede oude dvd aangewezen. De goede streamingsite Popcorn Time (vet illegaal) heeft “Roots” niet in de aanbieding zag ik net. De dvd-box kost een paar tientjes. Kiezen is lijden!
Ach, gelukkig staat Roots nog immer meteen op mijn netvlies, zodra ik hem uit mijn geheugenkastje loslaat. Het is alleen een beetje moeilijk delen met anderen. Gelukkig hebben we daar dan weer dichters, schrijvers en muzikanten voor. Ultieme oog- en oorfluisteraars.
@Mien. Zo is dat. Wie kan het personage Kunta Kinte vergeten?
Kunta Kinte. Ja. En dan te bedenken dat de hoofdrolspeler die deze rol speelde van oorsprong een Duitser is, geboren in Landstuhl. Nooit geweten. Niet dat het ertoe doet. Maar toch. In het perspectief van Shoah gezien toch wel bijzonder.
@Mien. Ken uw cliche’s. De werkelijkheid is vreemder dan fictie.
Ik las vandaag “Adolf Hitler, de vlucht naar Argentinië,” geschreven door Simon Dunstan en Gerrard Williams. Interessante theorie, maar geloven doe ik hem niet.
Saillant detail uit het boek: Duitsland was op 3 oktober 1942 het eerste land uit de geschiedenis dat erin slaagde een raket tot buiten de dampkring te lanceren. De topwetenschappers Wenrher von Braun en Walter Dornberger (nazi-partijleden en lid van de SS) verdwenen na de Tweede Wereldoorlog niet de gevangenis in als de ontwikkelaars van massavernietigingswapens als de V-2, maar hebben tot hun dood in de Verenigde Staten mee mogen werken aan de ontwikkeling van rakettechnologie voor kernwapens en het Amerikaanse ruimtevaartprogramma.
Tja, de Amerikanen stammen niet voor niets eigenlijk vam de Chinezen (master-copiërs) af, indirect via de Russen. De grote trek is helaas nog steeds niet voorbij. Uch!
@Mien. Ik begin de slappe lach te krijgen door de wending die ons gesprek genomen heeft.
Bestaat “de” Amerikaan. Wat is identiteit?
Ik begin grote trek te krijgen in een lange road trip.
<3 De laatste zin vind ik wel een moeilijke. Ik moest hem verschillende keren lezen om het goed te snappen. De uitleg voor de komma vind ik er wat bijgesleept omwille van het themawoord. De zin zou er beter door uitkomen als dat stuk er uit is.
Mooie eindconclusie, de inhoud raakt me wel. (Daarvoor een <3 ) Aangrijpende herinneringen laten zich inderdaad niet dicteren. (Zo vinden mijn dochters mij een zaag als ik hen eraan zeg dat ze moeten opletten in het verkeer. Ik mag duizend keer vertellen over de vreselijke ongevallen die ik al zag in mijn leven, het komt bij hen niet binnen zoals het bij mij binnenkomt.)
@Nele. Mijn eerste associatie met het woord “ductiel” was de beschreven ontmoeting in 2005. De geest van de jonge neonazi was op dat moment niet vervormbaar. Vandaar die ietwat geforceerde sprongen in denken om het weekwoord relevant te maken.
Het heeft ook iets magisch dat 1 woord, dat je bovendien niet kent, leidt tot een stukje over de documentaire van Lanzmann en een jonge neonazi uit het Heiloo van 2005.
Brengt een mooie discussie teweeg deze 120w. Van mij een hartje. En voor ‘maar een aangrijpende herinnering laat zich niet dicteren.’ zou ik er twee willen geven!
@Peter: Vergeef je me als ik niet zeker ben van het feit dat ik een hartje heb gegeven (wat ik al niet graag in mijn reactie benadruk) vanwege je indrukwekkende stukje of vanwege deze documentaire. Juist je laatste zin laat zien dat dit wonderlijke weekwoord hierin een functie heeft.
@Arjan. De discussie is van ons allemaal.
“Maar een aangrijpende herinnering laat zich niet dicteren.” Ik ben de laatste tijd veel over de concepten “identiteit” en “vrijheid” aan het schrijven. Vandaar dat die “mooie” zin waarschijnlijk tijdens het schrijven van dit stukje uit de lucht kwam vallen.
@Levja. Je bent lief. Bij het weekwoord kwam de herinnering uit 2005 naar boven.
De documentaire “Shoah” maakte vooral de eerste keer een verpletterende indruk. De documentaire werd verspreid over 3 lange zondagavonden op Nederland 3 uitgezonden.
Elke keer als ik tijdens een reis op een plek kom waar het Kwaad heeft huisgehouden verbaas ik me over de totale onschuld van de fysieke plek waar het Kwaad is geweest. En het is alsof je meer diepgaande spirituele ervaringen op zo’n plek krijgt als je weet dat het Kwaad niet meer terugkomt. Maar je bent zelf te laat gekomen om iemand te kunnen redden.
ja helaas blijft het Kwaad actueel, er kunnen opnieuw rampen gebeuren