De kerk is doodstil, iedereen luistert aandachtig naar de zondagse mis. De vader en het dochtertje sluipen zachtjes naar binnen.
“Papa?”, vraagt het meisje. Haar stem galmt onder het ronde gewelven.
“Mm-mm.”
Hij gebaart dat ze stil moet zijn.
“Wat is een kernreactor?”
“Shh. We moeten even luisteren.”
Het meisje kijkt verveeld richting het altaar.
Even later veert ze weer op en schudt huilend aan de mouw van haar vader.
“Papa. Het stinkt hier.”
Dan draait een brede man zich geïrriteerd om. “Zeg, gedraag je!” Zijn blik is woedend.
De rest van het uur staart het kind nukkig voor zich uit.
“Is een kernreactor groot?”, vraagt ze na de mis.
“Ja”, zegt haar vader, en ze lopen naar de speeltuin.
« Uiteenzetting van een kernreactor
Reactor [3] »
« Uiteenzetting van een kernreactor Reactor [3] »
Communicatie, Fictie
Reactor [2]
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Uiteenzetting van een kernreactor Reactor [3] »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stuk, Gustav!
Je neemt me weer mee
“Papa. Het stinkt hier.”
Heerlijk. ?
@Gustav. Mooie dialoog. Een paar opmerkingen als het mag:
– zondagse mis, zondagsmis is hier het woord voor;
– sluipen zachtjes: sluipen is altijd zachtjes. Zachtjes kan weg;
– het ronde gewelven, de ronde gewelven of het ronde gewelf.
@Gustav, mooi, die stomme kerk(gangers) ook!
@ Ewald Hagedorn, Levja en Lisette: Bedankt!
@ Han Maas: Dank, tevens voor de kritische opmerkingen. Daar kan ik wat mee, dat is fijn!