Ergens verscholen in ieders brein ligt het paradijspaleis. Eenmaal binnen, kom je vanzelf in het goede paradijs voor dat moment terecht. Het openen van de paleisdeuren is niet eenvoudig. Sommigen lukt het maar een keer en weten dan vervolgens niet meer waar het slot zit. Zoeken dit op andermans deur. Anderen vinden het nooit omdat ze denken dat ze het niet waard zijn.
Je kunt er niet altijd terecht maar heb je eenmaal de goede sleutel bij het slot gevonden, dan ligt het binnen je handbereik. Jouw paradijs in alle vormen en maten. Het enige dat je nodig hebt is de juiste verbinding met je hart en het lef om de deur naar jezelf te openen ook al klemt deze.
@Nancy. Zoeken maar en vinden. Mooi geformuleerd. Heeft wellicht ook veel te maken met authenticiteit
@Keesleeuw, dankjewel en precies mijn achterliggende gedachte, authenticiteit
Hoi Nancy, mooi filosofisch sausje! <3
Mooie overpeinzingen in dit stukje, Nancy.
Paar kleine puntjes:
in regel twee: twee keer ‘moment’ na elkaar
Zoeken deze op andermans deur > zoeken dit (verwijst naar slot)
Dankjewel Ton?
@Nel dankjewel, goh helemaal overheen gelezen, duf. Dankjewel
@Nancy B. Mooi betoog.
Binnen je handbereik – binnen handbereik
@Han, dankjewel. Nu ben ik betrapt. Ik had ‘je’ er tussen gesmokkeld omdat ik een woord tekort kwam na correctie ( zie reactie Nel).☺️.
Leuk verhaal, Nancy!
@Nancy B. Ja, zo zie je maar weer!
@Marceline, dankjewel. @ Ton, ik had beter moeten weten met jou in ons midden?. Ga iets anders proberen te verzinnen
Het is weer mooi, Nancy. :))
Dankjewel Marijcke?
De sleutel ligt soms voor het grijpen
Dat is zeker zo José. Dankjewel voor het lezen