Het was een briljant plan. Vond ze zelf. Om te gaan schrijven over de kikvorsmannen die dood en verderf zaaiden in het dorp. Beelden van Amsterdamned kwamen op haar netvlies terwijl ze het verhaal schreef. Maar in dit dorp geen grachten en grachtenpanden. Nee, alleen een dicht, donker bos waar een vijver in het midden lag. En er was iets vreemds met die vijver. Gemuteerde kikvorsmannen kwamen ’s nachts omhoog en dansten op de wal. Iedereen die het waagde om op de kant van de vijver plaats te nemen, werd er in gesleurd. Er was maar één iemand die een einde kon maken aan de terreur van die afzichtelijke wezens. Wie dat was? Ze moest nog een krachtig personage bedenken.


Voor mij een stukje net als het leven. Wie is wat? En wat is waar?
Hoi Daphne, intrigerend open einde… Graag gelezen!
Dag Levja en Ton,
Hartelijk dank voor jullie reacties!
Ik schreef dit stukje naar aanleiding van een verhalenwedstrijd waar ik aan mee doe, een grote uitdaging voor mij om een horrorverhaal te schrijven.
Leuk om te lezen dat het jullie in ieder geval al geboeid heeft!
Lieve groet.
inkijkje in creatief proces