“Waarom noemen ze het eigenlijk een jongensdroom,” vraagt mijn beginnende puberdochter als ze een schrijfwedstrijd ziet in haar favoriete tijdschrift, met een gefrustreerde ondertoon.
“Heb je haar weer hoor met die domme vragen,” sneert haar broer.
“Hoezo domme vragen, ik ben toch geen jongen en ook ik heb heus wel dromen hoor,” moppert mijn dochter.
Ik wil geen van mijn beide kinderen afvallen maar ben het eigenlijk wel met mijn dochter eens.
Ik vrees dat door de naam van de wedstrijd mijn dochter niet mee zal gaan doen en dat terwijl ze juist zo graag schrijft.
“Dan schrijf je toch een verhaal over je frustratie als meisje die ook een jeugddroom heeft,” komt mijn man met de ultieme oplossing opeens.

@Miriam: goed bedacht, en ik hoop dat ze haar meisjesdromen serieus blijft nemen, ook gaat en blijft schrijven.
@Lisette, ondanks dat het fictief was ben ik daar wel van overtuigd aangezien het deels op mezelf gebaseerd is. Bedankt voor je reactie
Goede invalshoek Miriam.
@Levja, bedankt
Leuk! Lekker dwars.
@Stella Bedankt. Daarom heb ik haar ook een puber gemaakt 😉
ja jongensdroom is meer een gevleugeld woord, maar meisjesdroom gaat een bloeiende tijd tegemoet.