Het wil maar geen woensdag worden.
Maandag is al twee eeuwen geleden, ik herinner me nauwelijks wat ik toen allemaal deed.
Vandaag is eeuwig nu, alles is altijd hetzelfde, totale voorspelbaarheid.
Ik verveel me eerlijk gezegd te pletter, al deze dinsdagen die elkaar identiek opvolgen.
Dat ene moment tussen de middag, zo rond mijn geboorte-uur, als de zon even achter de wolken vandaan komt, ja dan ben ik even blij dat het dinsdag is. Maar de stralende randjes zijn er wel van af hoor, ik zie het elke dinsdag opnieuw gebeuren.
Zelfs het snakken naar verandering ben ik al kwijt.
Ik zou me waarschijnlijk wezenloos schrikken als er eens iets anders gebeurde. Iets onverwachts. Iets donderdags of zo.
Iets.
Ooit.

Mooie weeë weekfilosofie. Past prachtig bij navelstaren bij warm weer. ? ? ?
Mien: inderdaad, de route via de navel gaat ook nergens heen. Blijf je eeuwig naar hetzelfde niks kijken.
Wat zou een mens zonder fantasie zijn.
Leuk stukje. (Ik nam deze dinsdag voor alle zekerheid maar op een zaterdag. #tip)
Nele: Als het morgen dan toch woensdag geworden wil zijn, dan zal ik om 12u eens zien of ik de volgende dinsdag op zaterdag doe. Als het tenminste geen eeuwige woensdag wordt, en als donderdag en vrijdag zich er tussen gevoegd zullen willen hebben.
@Berdien: hulp inroepen. ? Roep bij voorkeur naar de Ghach. ? Specialisten in het verdraaien van de dagen. (Draag een mondmasker als ze beginnen niezen.?)
Nele: ik ben helaas al aangestoken. Weet niet meer waar het begin en het einde is. Of er wel wat tussen in zit. Ik zie alleen zwembroeken met een alfabet voorbij hollen, met allerlei liedjes op de achtergrond. Buurvrouwen gillend van Dinsdag, Dinsdag, Dinsdag met een condoom over hun hoofd.
????? Het is een rare week. Daar kan niemand meer aan ontsnappen. We zijn verloren. Marijke Cauwe heeft het eindbeeld al geschetst. ?
Nele blijft het woord stilstaan dan ook stil staan? In een hoekje?