Het ging nog bijna faliekant mis maar het was mij toch gelukt. Ze verdenken hem door wat zij nog net heeft kunnen zeggen. Ik had gedacht dat wanneer ze haar zouden vinden zij wel dood zou zijn maar zij leefde nog en toen Simon vroeg wie haar dit had aangedaan zei ze met stervende stem mijn naam. Mijn vroegere voor- en achternaam. Maar ze begrepen het verkeerd en verdenken hem nu want hoewel ze al weer jaren in Engeland woonde sprak zij mijn naam op zijn Nederlands uit. Het is maar goed dat ik mijn middelste naam als roepnaam ben gaan gebruiken samen met de achternaam van mijn man. Ze wou zeggen Judith Ittersum maar ze verstonden “you did it”…


Apart verhaal, wel wat te weinig interpunctie.
Heel bijzonder verhaal. Ook ik mis her en der wat komma’s. Maar weet dat die ook mijn sterkste kant niet zijn.
Bedankt voor jullie reacties. zal er naar kijken.