Natuurlijk schaam ik me er nu voor. Bloos ik zelfs een beetje nu ik het opschrijf. Daarom blij dat dit geen vlog wordt.
Maar soms verlang ik nog wel naar die tijd. Met de wind mee. De grote plas op. Bolle zeilen, golvend op koers. Vaak op ramkoers. En altijd wel een schip dat passeerde. Vaak wel wat te halen. Recht van de sterkste. Of slimste.
En ja, links en rechts liepen we ook wat schade op.
Dan weer een poosje voor anker. Havenen konden we ook niet. Het ruime sop was ons thuis. Zeeschuimers noemden ze ons. Later werden we gewoon tuig genoemd. Dat je zonder tuig helemaal geen vastigheid hebt, vergat men. We waren schepen in de nacht.
« Gojibes-typetje
Digitale liefde »
« Gojibes-typetje Digitale liefde »
Fictie
Mijn tijd als zeeschuimer
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Gojibes-typetje Digitale liefde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goede invulling van het themawoord, Arjan en nog een nieuw woord geleerd ook: Havenen. Dacht even dat het zelfbedacht was, maar het blijkt dus te bestaan. Dank.
<3
NeleDeDeyne: dank!
Ewald: laat ik nou echt gedacht hebben dat het mijn eigen vondst was?. Leuk om te lezen dat het al bestond. Dank!
Grappig, Arjan! Ik dacht ook dat het jouw vondst was. Zoals ik vorige week al schreef: alles is miljoenen jaren geleden al geschreven 😉
Ewald, ik twijfel wel wat aan die miljoenen jaren, maar je hebt helemaal gelijk dat er eigenlijk niets nieuws is.
Leuke beeldspraak. <3
Dankje Hay, zo was het ook wel beetje bedoeld.
Mooi stuk. Ik zie een stoere zeebonk voor me, ondanks de eerste zinnen.
@Inge, dankje! Zeebonk? Tja, laat hier nou een uitgemergelde, hardlopende, rasechte Veluwenaar op de bank zitten. Maar bos en heide produceren geen zeeschuim. Dus ik moest wat.
@Arjan. Leuk stukje met een mooi woord: havenen.
Inhoudelijk een interessant stukje, maar de stijl bemoeilijkt voor mij het lezen. Ten eerste door de vele korte zinnen, en ten tweede door de woordherhaling van woorden die op zich al niet veel zeggen (nu, vaak, ook).
@Han, dankje!
@Hekate, dankje! Ik begrijp wat je zegt. Korte zinnen is wel een bewuste keuze. Die woordherhalingen zie ik nu ook. (sorry voor de laatste twee woorden (-;). Ik ga kijken wat ik mee kan. Dankje voor feedback!
Inderdaad, schaam je Arjan ;), maar ondertussen toch een leuk stukje!
@Irma, dank! Ja ik zal m’n schaamhoekje weer eens opzoeken 🙂