Schrijf mee!
« »

Fictie

Mijn tijd als zeeschuimer

29 mei 2017 | 120w | arjan van essen | 4 |

Natuurlijk schaam ik me er nu voor. Bloos ik zelfs een beetje nu ik het opschrijf. Daarom blij dat dit geen vlog wordt.
Maar soms verlang ik nog wel naar die tijd. Met de wind mee. De grote plas op. Bolle zeilen, golvend op koers. Vaak op ramkoers. En altijd wel een schip dat passeerde. Vaak wel wat te halen. Recht van de sterkste. Of slimste.
En ja, links en rechts liepen we ook wat schade op.
Dan weer een poosje voor anker. Havenen konden we ook niet. Het ruime sop was ons thuis. Zeeschuimers noemden ze ons. Later werden we gewoon tuig genoemd. Dat je zonder tuig helemaal geen vastigheid hebt, vergat men. We waren schepen in de nacht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

16 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »