Dan komt Josalyn. Ze staat met een paar passen naast me, kijkt me aan, buigt zich voorover en pakt het vogeltje zachtjes vast. Ergens denk ik dat ze gewoon voelt en weet dat ik het niet zo zag zitten met dit beestje. Ze loopt langs me heen, naar het raam en geeft het vogeltje zijn vrijheid terug. ‘Vlieg jij maar lekker’, zegt ze.
Het meesje vliegt ervandoor en Josalyn loopt terug naar haar plek. Terwijl de klas en ik voor haar applaudisseren weet ik het. Het komt goed met hen. Met allemaal. Stuk voor stuk. Ik hoef ze niet te leren vliegen. Alleen maar even vast te houden, en ze voor het juiste raam los te laten. Dat is alles.
« Best friends 2.0
Hoop »
« Best friends 2.0 Hoop »
Communicatie
Mijn baan, een lot uit de loterij (slot)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Best friends 2.0 Hoop »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
En dit is zo wonderschoon. Een <3 voor allemaal.
Arjan: zo mooi!