Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Mensenbotten

6 februari 2017 | 120w | Berdien | 10 |

Ivoor rammelt eens flink met haar botten. Maandag vandaag, straks komt de beginnersklas van dit schooljaar.
Ze geniet al bij voorbaat van de gespannen gezichtjes als ze haar voor het eerst aan moeten raken.
Heerlijk om een glimlach te voelen, een herinnering aan de tijd dat ze bevleesd door het leven ging.
Als eeuwig grijnzend skelet heeft ze heimwee naar hardop lachen en de kramp van intens huilen. Ook mist ze vaak de frisheid van wind in haar haren tijdens het hardlopen. De warmte van de zomer, kriebelend gras.
Vandaag, na acht weken stof verzamelen, schudt ze die vervlogen vrijheid van zich af. Voor weer een jaar lang hangt ze onbeweeglijk aan haar haakje een voorbeeld van mensheid te zijn.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berdien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »