Schrijf mee!
« »

Column, Fictie

Malle Inger

30 januari 2017 | 120w | Marie van Overloon | 4 |

Keihard komt ie aan gegaloppeerd, die Inger. Het is een jaloersmakend mooi fjordenveulen, maar eigengereid!
Als hij bij ons aankomt steigert hij als een gek met de voorbenen de lucht in, het lijkt wel of hij nooit meer op vier benen wil gaan staan. Hij draait zijn lichaam in de lucht!
Dan ziet hij de emmer met veulenbrokjes, hij wordt de rust zelve, behalve zijn neusvleugels, die blijven wijd open staan. Hij hinnikt zachtjes van innige tevredenheid.
Hij heeft een lief hart, maar hoe krijgen we hem rustiger. Hij zal echt moeten, anders valt hem niets te leren. Zijn ouders, een mooi rust-uitstralend span voor de koets, lopen in het gelid.
Zijn genen zullen toch niet van het malingersoort zijn?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marie van Overloon of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

16 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »