Magnavisus aait Malinger over zijn veren.
De magische vogel heeft hem deze keer een redelijk helder beeld laten zien.
Twintig slagtanden van ivoor zijn nodig om het weer voor de komende week positief te beïnvloeden, zodat er gezaaid kan worden.
Zoals altijd heeft hij hoofdpijn en voelt zich overvol van de indrukken uit de Onwereld. Nabelevingen bedekken zijn gedachten met paarsslingerende tentakelwolken, verwrongen gezichten van Ondoden, de Onmogelijke geur van ivoor.
Hij gaat naar de koning om zijn raadgeving kenbaar te maken.
Zijn houding is ferm, zijn oogopslag is klaar. Alleen zijn verkrampte vingers verraden de vraag of het twintig of negentien slagtanden moeten zijn.
Zoals een dominee bijna twijfelloos zijn boodschap gelooft begint hij het visioen uit te leggen.
Er staat nog een ivoren puntje in de titel. Even weghalen misschien. Malinger slagtanden. Die steken zeker recht vooruit. Bijzonder stukje.
Mooi. De magische vogel heeft zijn naam vast niet gestolen…
Als de mensen ooit zover konden komen dat zij het weer positief zouden kunnen beïnvloeden…
Augur neemt me helemaal mee. Je stukjes lees ik als een college van de augures.
Wat een mooi stukje, sfeervol en fantasierijk, ik heb ervan genoten.
Je schept een compleet andere, fantasierijke wereld in 120 woorden, Berdien.
Knap gedaan en ik heb het verhaal met veel plezier gelezen.
@nel: dankje. Wordt vervolgd. Zie vorige deel De Ziener en de Twijfel
Oh ja, Berdien! Helemaal boenk er op! Volkomen bijna volmaakt stuk!