Schrijf mee!
« »

Communicatie

Luv en de verkeerde nucleotiden

9 maart 2017 | 120w | Berdien Blaak | 5 |

O, om ooit eens langs een man op een terras te lopen en stil te blijven staan.
Hem aankijken en botweg zeggen dat je hem leuk vindt, schatje.
Niet zwoel kijken, maar brutaal recht in de ogen. Niks geen bevallig gezwaai met de heupen maar een pontificaal confronterende houding, rechtop met brede schouders.
Dan houdt hij zijn hoofd schuin, ietsje maar, en lonkt wat naar me met gigantische opgeplakte wimpers. Hij zegt iets onnozels over onweerstaanbare vrouwen die ook een schatje zijn en slaat zijn kapotgeschoren benen over elkaar.
Het rokje schuift zo erg op dat ik alles kan zien.
Dan staat hij op en komt mijn richting uit.
Dan ren ik denk ik toch maar heel erg hard weg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »