Vuurbang voor afwijzing als ze is, probeert ze de vrouw te ontwijken als ze in haar buurt is. Bang om teveel te vragen. De andere dag slaapt ze uit. Te lang, omdat ze nergens zin in heeft. De deken dient als knuffel, maar het is nep. Dan gaat ze maar douchen. Hoort ze de bel? Ze zet de kraan uit. Zou ze misschien voor de deur staan? Meteen corrigeert ze zichzelf. Nee, je fantasie slaat op hol, ze staat niet voor de deur, ze komt toch al maanden niet meer? De kraan gaat weer aan, nog heter, om toch iets te voelen. Haar nagels heeft ze al afgebeten, iets wat ze als kind ook deed, om maar iets te voelen.

Oef, weer stappen achteruit, ben ik bang
Vuurbang kende ik nog niet. Je laat de verslaving aan de knuffel zien.