Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Kabbelt

27 augustus 2017 | 120w | Janneke | 3 |

Het leven kabbelt
ik weet niet zo goed waarheen
misschien ben ik wel zo verdwaald
dat kabbelen het doel geworden is
de weg, het beekje
dat ik ooit was, stroomversnelling, rivier tot zee
kabbelt nu rustig
langzaam bots ik soms nog op een oever
koester mijn builen en de plekken
troost als er iets overstroomt
maar richtingloos
Daar waar ik jaren onderweg geweest was naar beter
een stroom zonder puntige rotsen en watervallen
waar ik brak op harde oevers en overspoelde door verdriet
Nu kabbel ik wat in zijn armen
soms kolk of overstroom ik
maar nooit meer hoef ik te vallen
in de witte ondoorzichtige vlokken
van meedogenloze hoogte
Het leven kabbelt om me heen
zo onderweg naar geluk

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »