Het leven kabbelt
ik weet niet zo goed waarheen
misschien ben ik wel zo verdwaald
dat kabbelen het doel geworden is
de weg, het beekje
dat ik ooit was, stroomversnelling, rivier tot zee
kabbelt nu rustig
langzaam bots ik soms nog op een oever
koester mijn builen en de plekken
troost als er iets overstroomt
maar richtingloos
Daar waar ik jaren onderweg geweest was naar beter
een stroom zonder puntige rotsen en watervallen
waar ik brak op harde oevers en overspoelde door verdriet
Nu kabbel ik wat in zijn armen
soms kolk of overstroom ik
maar nooit meer hoef ik te vallen
in de witte ondoorzichtige vlokken
van meedogenloze hoogte
Het leven kabbelt om me heen
zo onderweg naar geluk
« De man die naast Jezus hing.
Freddie »
« De man die naast Jezus hing. Freddie »
Liefde, Mensen
Kabbelt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« De man die naast Jezus hing. Freddie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
@Janneke: wat poetisch mooi!
~KNAP ~