Schrijf mee!
« »

Column, Familie, Liefde

Hoop en leven

29 december 2017 | 120w | lisette | 5 |

Na jaren van vergeefs proberen, gaven we de moed op, mijn geliefde en ik. Uit mijn buik zou geen baby komen. We rouwden om iets wat geen bestaan kreeg.
Heel voorzichtig bespraken we de mogelijkheid dat niet ik, maar mijn lief zwanger kon proberen te worden. Zo waren we het proces niet ingegaan, maar de klok tikte verder.

Er volgde een jaar waarin we maandelijks weer leefden tussen hoop en vrees. Het beeld van een kinderloze toekomst doemde op.
Totdat mijn lief ineens geen koffie meer lustte.
Na 35 weken hield ik het zachte, roze lichaampje van mijn dochter in mijn armen. Te vroeg gekomen, maar helemaal gezond.
Uit de buik was ze meteen ook mijn kind. Alles is goed.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »