Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Hinderlijk

26 januari 2017 | 120w | lisette | 6 |

Ik vind het jammer. Ik kan er niet mee uit de voeten, en dat valt me tegen. Vooral van mezelf, natuurlijk. De strenge stemmen zijn onmiddellijk hoorbaar: “Je bent dom”, “Je kunt het niet”, “Loser”. Ik probeer ze te negeren.

Ooit deed ik een begeleide fantasie-oefening. Ik verbeeldde me dat ik op reis was, en een groot rotsblok me de weg versperde. Wat ging ik doen? Ik zat letterlijk en figuurlijk vast, ik wist het niet.

Obstakels doden mijn creativiteit. Jaloersig kijk ik naar de collega’s die er wel mee kunnen omgaan. Waarom zij wel, en ik niet?
Mijn psychiater leert me over de meerdere wegen die naar Rome leiden. Maar hoe kan ik nou honderdtwintig woorden schrijven over elegiacus

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »