‘Leif!’ roept Hedda, ‘Je Friese slavin is er met je boog vandoor.’
‘Hisse? Dat zal ze bezuren. Ik ga meteen achter haar aan.’
‘Het is nog erger dan je denkt. Hisse vertelde mij dat ze een kruis bij het graf van haar broer ging plaatsen.’
‘Bij Odin, dat gaat haar de kop kosten.’
‘Doe niet zo stom, Leif. Een portie zweepslagen is genoeg.’
Leif luistert niet, maar roept Bor. De wolfshond volgt Hisses spoor, staat stil bij het kruis en jankt zachtjes.
Vol verbazing kijkt Leif naar de pijl die uit zijn borst steekt.
Hisse laat zich uit de boom zakken, pakt Leifs zwaard en streelt de hond over zijn kop.
‘Knap werk, Bor. Kom. Samen redden wij ons wel.’
Gewoon laten gebeuren. Zo ging dat vroeger. Nu is (bijna) alles gecontroleerd. Zelfs bij 28 graden celcius. Hoewel?
De hond het gezelschapsmaatje, is plotsklaps van baas veranderd. Mooi geschreven, net op je blog gekeken. Ziet er verzorgd uit!
Het spoor van verraad. Heerlijk je weer te lezen Hay
@Mien
Dank voor je hartje.
@Marie
Mijn blog heb ik meer voor het langere werk. Maar na een nogal lange afwezigheid ga ik ook weer eens met enige regelmaat ‘kortjes’ schrijven.
@Levja
Dank je, Levja. Misschien zit er met Bor en Hisse weer eens een feuilleton in. Daar ga ik nog even over nadenken. De eis blijft namelijk wel (en terecht, vind ik) dat elk stukje ook op zichzelf leesbaar moet blijven.
@Hay: Mee eens. Bij de bron blijven en bij jezelf is in mijn ogen het meest natuurlijk. En dus het beste. Maar wel je grenzen blijven verkennen.
Fantasy en avontuur, we zien het weinig op 120w. Zonder je naam had ik dit stukje herkend als een ‘Van de Munckhof.’ Leuk, je weer een keer te lezen, Hay!
@Ewald
In dit geval geen fantasy, maar je hebt gelijk, vaak is de scheidslijn tussen fantasy, avontuur of historisch dun. Realistische/eigentijdse 120W-stukjes heb ik ook wel wat geschreven, maar er lekker op los fantaseren doe ik toch het liefst. 😉
Hay, van fantasy heb ik weinig verstand. Kom maar wat vaker langs, dan leer ik wellicht wat bij.
Hay, mooi en verrassend verhaal. Bijzondere namen, ook leuk; ‘Bor de wolf(shond)’, nostalgie!
Dankje! Ik zat gelijk aan een oud boekje uit mijn basisschooltijd te denken. Weet alleen niet meer welke. Mooi!
@Ewald
Ik zal niet meer zo lang verstek laten gaan. Tot mijn verbazing zag ik dat mijn laatste stukje zo’n tien maanden oud was.
@Ton
Ik ben tegenwoordig vooral van de lange verhalen. Mijn eerste ‘echte’ boek gaat rond de 150.000 woorden tellen. Maar de inhoud wijkt qua setting en sfeer niet zo heel erg af van dit stukje, denk ik.
@Arjan
Nu ben ik natuurlijk benieuwd welk boekje je bedoelt. Laat het svp even weten als het je weer te binnen schiet. 😉
@ Hay: knap stukje. Knap bedacht!
Dank je, o_verschreef. Ik neig vaak tot stukjes waar een veel langer verhaal in zit. Misschien maak ik hier weer eens een feuilleton van.
Sterk begin.