Schrijf mee!
« »

Liefde, Maatschappij, Mensen

Het geheim van de Oude

20 februari 2017 | 120w | Hadeke | 6 |

De poort heb ik lang geleden gesloten.
Drie keer 1. Twee keer 3. De heilige drie-eenheid in vijf dobbelstenen. Full House, maar mijn huis is leeg. Ik kan gooien wat ik wil: Yahtzee, vijf gelijken. Toch doe ik het niet. Ik laat de stenen hun eigen weg zoeken.
Iedereen is verdwenen. Ik heb ze laten gaan. Ze zwerven rusteloos rond, als herinneringen aan betere tijden, die daarmee het kwade nog beter uitlichten.
Weer een worp. Ik kan er niets mee en zet hem weg bij Kans.
Ik fluister: ‘Ik ben er van overtuigd dat Hij niet met dobbelstenen werpt.’
Ik lach.
Ik ontkurk een fles en proost op Albert, Friedrich en Niels. Ik de levende, die tegelijkertijd dood kan zijn.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »