Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Familie

Herinneringen uit de wildernis

12 oktober 2017 | 120w | Odilia | 4 |

Laurier, jeneverbes, een pepertje. Ik laat de kruiden in de pan zakken en snuif. Zoetzure appelstroop, een scheut azijn. Bijna twee kilo Schotse Hooglander, “wildernisvlees” uit Nederlande natuurgebieden. Limburgs zuurvlees hoort onlosmakelijk bij mijn jeugd.

De hele ochtend suddert het op mijn fornuis en in mijn hoofd. Als vanzelf reconstrueren mijn vingers op het toetsenbord flarden van mijn jeugd. Zuurvlees was altijd een hoogtepunt, of het nou door mijn moeder gemaakt was of bij de friture gehaald, in hete piepschuimen bekers. Feesteten, een vaste verjaardagswens.

‘s Middags wrijf ik het vlees tot draadjes en vries grote porties in. Eén bakje gaat naar mijn ouders, die zelf niet meer koken.

De volgende dag is de cirkel rond: “Het was heerlijk, meid.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Odilia of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »