De wekker gaat af. Ik heb zelf het deuntje ingesteld; een melodie uit een computerspel uit een ver verleden, wat me terugbrengt naar dat wat reeds voorbij is. Ik snooze hem.
Mijn ogen vallen automatisch dicht. Dat is niet verwonderlijk, als je nagaat dat ik gisteren wederom laat ben opgebleven. Uiteraard niet voor belangrijke dingen, behalve als je een Youtube filmpje van een man die een frisbee goed kan werpen belangrijk vindt.
In het duister overdenk ik mijn leven. Ik heb geen reden tot klagen; mijn vriendin is fantastisch, mijn baan is leuk, een eigen huis, en mijn vrienden zijn geweldig. Waarom verlang ik dan zo terug naar die tijd met haar?
Mijn wekker gaat weer af. Ik snooze hem.
Mooi en sfeervol verhaal, @Jaap.
Haarfijn het pijnlijke aan sommige souvenirs weergegeven. Tja…