Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Gestrikt

27 maart 2017 | 120w | AliceHuiberts | 8 |

‘Als je nu, net als de andere kinderen, rustig gaat zitten en even naar mij luistert…’
Annabel liet zich bruusk achterover vallen, op haar stoeltje in de kring. Haar linker bil schampte de houten zitting en met een plof belandde het meisje op het donkergele linoleum. Rick schoof, als door een wesp gestoken, met stoel en al een stukje naar rechts.
‘Sorry juf.’
‘Geeft niets, meisje. Heb je je bezeerd?’
Annabel was ondertussen op haar stoel gaan zitten en veegde het haar voor haar ogen weg.
‘Nee hoor, het gaat wel’, zei ze opgewekt.
‘Wat wilde je vragen, Annabel?’
‘Mag ik vandaag mijn veterdiploma halen, juf? Ik heb geoefend met papa, ik kan nu zelfs de voetbalschoenen van Job veteren!’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van AliceHuiberts of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »