“Ik hou van je” Gespannen leunend over de enigszins aftandse bar, keek ik haar aan. Mijn kruk kraakte, leek lijfelijke stress, nervositeit te vertolken in dat moment waarop de woorden alles of niets, me als zeer toepasselijk voor de geest zweefden. Ik was bang voor wat ging komen, staarde enigszins glazig naar haar lege ogen en vroeg me gelijktijdig af hoe goed ik mijzelf doorgrondde in die ontboezemde bekentenis.
Ontmoeting, nimmer gezocht van mijn kant, transformeerde mij. Ze was charmant, zoveel was duidelijk. Speels en lichtzinnig in haar eenzijdige overrompeling. Een eerste handdruk was aangepakt. Onverwacht strelende vingers, amoureus glijdend door de niet geheel willoze palm van mijn hand. Ze nodigden naar iets dat mij toescheen als een onzekere uitkomst.
@keesleeuw: mysterieus geschreven. De zin “Ontmoeting…een man.” snap ik niet helemaal. Ligt aan mij?
Erg mooi geschreven Kees
Dank je Nancy
Ook hier mooi Kees!
Mooi ingetogen beschreven en daardoor spannend.