Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Eindpunt

27 februari 2017 | 120w | Hadeke | 11 |

De zon schijnt, de vogels kwetteren en het geluid van de hoeven van de paarden begeleiden mijn gedachten in een kalme cadans.
‘Kom, laten we hier wat eten,’ zegt één van mijn metgezellen.
Hij stijgt van zijn spierwitte paard af. De overige drie en ik volgen zijn voorbeeld.
‘Heraut, pak het proviand,’ hoor ik een ander eisen.
Ik gehoorzaam. De zwarte tassen contrasteren mooi met de dieprode vacht van de hengst, die het eten meetorst. Ik sjouw de spullen naar het kleed.
‘Nog drie dagtochten, dan begint jouw werk.’
Ik knik.
Het zwarte paard beweegt samen met het vale paard onrustig naast het mijne. Beteugelde agressie.
Ik zal ze aankondigen. Deze vier ruiters. Zij en ik, samen tot het eind.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

34 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »