Ik schrik wakker, badend in het zweet. Duisternis en stilte alom. Was het een geluid, een deur die dicht sloeg, een windvlaag die een raam of tuinhekje deed rammelen? Een indringer?
Het herhaaldelijk zwetend wakker worden lijkt het een patroon te worden. Ik bezoek mijn huisarts.
Bloeddruk, bloedwaarden, plasje ingeleverd, longen geluisterd, alles is OK. We bespreken de uitslagen en ik beantwoord alle vragen naar waarheid. Geen dreigend baanverlies, deurwaarders, familieruzies of vriendinnen die zich, zwanger, komen melden.
‘Andere zorgen, stress?’
‘Neuh, wel nieuwe hobby; schrijven, op 120W en SOL.’
Ik vertel er enthousiast over, maandag en woensdag nieuwe opdrachten.
‘En vooral wakker schrikken zondag- en dinsdagnacht? Tja, Badhemd, dan is er niets aan de hand; typisch gevalletje van opdrachtenstress!‘


Ton: niemand heeft meelij met je hoor.
Je kunt trouwens af en toe afkicken door bewust geen thema te hanteren. Gewoon schrijven. Ben je vlgs mij aantrekkelijk goed in.
In de 2e alinea een ‘het’ teveel.
Berdien, fijn dat je reageert. Hartelijk dank daarvoor!
Heb maar geen medelijden met mij, hoor. Er zijn er die dat meer verdienen.
Qua afkicken; als me iets binnenvalt, scheidt ik dat vanzelf wel af, thema of niet.
En dank voor je compliment, ik bloos. (geen gezicht trouwens, maar dat is dan weer mijn mazzel dat niemand dat ziet)
Het extra hetje moet er idd nog uit, komt vanzelf als ik door de ballotage ben. Maar dank voor je scherpe blik!
Misschien moet je er ook 12 in 1 doen. Scheelt stress 😉
Ton, hierboven al alle goede raad gegeven!
Arme Ton, maar je doet het je zelf aan…
Wie schrijft die blijft. Dat dan weer wel. Genezing dus onmogelijk. ?
Het bestrijden van mogelijk vervelende symptomen is wat rest. ?
Ja, je kan er druk mee zijn. Weet er alles van. Er zijn slechtere verslavingen.
Och erm! Gewoon af en toe een week of meer overslaan en werken aan een heel lang verhaal. Dat relativeert;-)