Ik zocht en vond een weg die me beter beviel, ideaal voor wildschrijvers zoals ik. Woordenzifters, filosofen of taalprofessoren noemen het The Stream of Consciousness. Ik dook erin en verloor mij erin. Het voelde als fris water, verkoelend, reinigend en deugddoend. De stroom heeft me schoongewassen. Gedachten kunnen dat.
Mijn duik in de stroom verliep niet geheel vrijwillig. Aanvankelijk wilde ik alleen een boottochtje maken. Bij de waterval verloor ik boot en peddel. Ik vond een stronk en hield me er lange tijd aan vast tot ik bij de volgende cascade wel moest loslaten.
Ik werd wakker op een oever met veel keien. De peddel lag vlak naast mijn gezicht. Het duurde even voordat ik besefte dat ik dood was.
@Nele geweldig deze?❤️
Dankje. 🙂
Mooie metafoor, bijzondere wending!
Wilde is mooier dan wou en ik kwam wakker is beslist geen Nederlands. Waarschijnlijk vindt u mij een woordenzifter. Zelf schrijf ik niet, maar ik ben wel een driftig lezer.
@Adam: woordenzifters zijn meestal geweldige mensen. Ik weet niet wat ik van u vind, daar ken ik u niet genoeg voor. Ik heb uw aanwijzingen gevolgd. Dankuwel voor uw alerte blik. 🙂
(Je mag me ook tutoyeren.)
Tikkeltje absurd, maar wel mooi. <3
Consiousness >>> Consciousness
Een doodsbesef. Het licht in de tunnel uit zien gaan. Heel mooi naverteld.
Door het wazige waanzinnig boeiend.
Gewoonweg mooi, Nele!