Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

De heuvel (Het nieuwe leven 1)

18 juni 2017 | 120w | Hay van den Munckhof | 1 |

Eén keer sta ik stil en werp een snelle blik op de kale top. De klap die volgt, doet mij van pijn ineenkrimpen. ‘Loop door,’ zegt de wachter kalm. In zijn stem hoor ik het naderende einde.
Vanuit een ooghoek zie ik zwarte vlekken rond de heuvel scheren. De schimmen van hen die ik doodde? Of zijn het gewoon raven? In mijn geest is geen plaats voor antwoorden. Enkel de lange paal die ik voortsleep, de lus om mijn nek en het helse vuur in mijn longen bestaan nog.

Een donkere gedaante staat plotseling onder mijn galg. ‘Als je mij voor eeuwig gehoorzaamt, bevrijd ik je,’ klinkt een hese fluisterstem. Ik knik en omhels het nieuwe leven dat mij toelacht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »