In den beginne schiep God hemel en aarde. Hij deed er zes dagen over en vond toen dat het goed was. Tenminste, goed genoeg. En hij was zo uitgeput dat hij een rustdag nam. Eentje van zo’n 4,6 miljard jaar. Beetje gemakkelijk, God!
Gaea, Moeder Aarde, greep haar kans. Zij liet elementen klonteren, continenten verschuiven, bergen verrijzen en weer afbrokkelen, zeeën kolken, leven evolueren. En Gaea was best wel tevreden en dacht, ik neem een break. Dom…
De mens nam de vernietiging van Gaea’s goede werken onmiddellijk voortvarend ter hand. En toen hij eindelijk in de gaten kreeg wat hij aan het doen was, vroeg hij zich af waar God eigenlijk was. Moeder Aarde was verder niet meer in beeld.

Irma, je slaat de spijker op zijn kop, de mens is de grootste vernieler en vervuiler! Gelukkig is in onze echte wereld moeder Aarde nog drukdoende!
Knap hoe je meer dan vier miljard jaar in 120 woorden omzet.
Deze is goed?
Heel treffend om Gaea te noemen. Staat toch voor chaos?
Keisterk, Irma! <3
Eens Irma
Goed verhaal, Irma!
@Irma: precies! Zoals mijn vader al zei:”de wereld is prachtig, alleen de mens heeft er een zooitje van gemaakt”.
Big Bang in een notendop. Dat knalt. De aarde wordt almaar kleiner. Absoluut en relatief.
Mooie bespiegeling, Irma. Gelukkig worden veel mensen steeds bewuster.