Vandaag heb ik er een voor het eerst ontmoet. Een voorbeeldig bivoorbeeld. Ze bestaan dus echt. Ik doel hier dus op eigen ervaring. Ik geloof de pers namelijk niet meer. In ieder geval niet langer op hun woord. Ja, ik weet het. Het is eigenlijk best bederfelijk. Dat je media en journalistiek niet meer op hun woord kan vertrouwen.
Daarom ben ik blij met de ontmoeting van het voorbeeldige bivoorbeeld. Want onder ons gezegd, laten we eerlijk zijn, ieder mens van ons draagt meerdere kanten in zich. Net als het nieuws. Een vrouwelijke en een mannelijke. Waar val je dan uiteindelijk voor, bij de ander? Op welke zijde? Haar mannelijke of zijn vrouwelijke? Nooit over nagedacht. Toch eens even doen.
@ Mien: kan bigamie een oplossing zijn? Of maakt dat het alleen maar ingewikkelder? Inderdaad, moeilijk vraagstuk, maar goed stuk!
@Mien: Ik hou van jou&jou!
@o: Nee. Ik woon liever samen. Een huwelijk woont zo vaak uit. Laat staan twee of meerdere. ? ? ? ? ? ? ?
@Berdien: Leuke titel voor een poppy groepje: Jou&Jou of You&You. Joujou. Youyou. ?
Doet me denken aan:
‘Ik wou dat ik twee hondjes was
dan kunnen we samen spelen’
?
Leuk bedacht, zelf wordt ik nogal moe van het onderwerp.
De media probeert altijd je brains hun kant op te spoelen.
En wat als je het daar niet mee eens bent?
En niet pro bi bent?
@Nel: De juiste toets, Toon geraakt ?
@Jessy: Blijven pro beren. ?
Ik snap dan weer al die kift op de media niet. Je leest, je denkt na, interpreteert, herleest, begrijpt, vergelijkt, bespreekt, bediscusieerd en interacteert met je omgeving. Consumeren van ‘De Media’, wat in beginsel een eigen keuze is, is zodoende een interactionele bezigheid ! Hoe jij met die interactie omgaat, daar heeft maar één iemand invloed op: jij zelf. Je spoelt dus uiteindelijk jezelf een kant op. Niemand heeft immers rechtstreeks toegang tot het brein van een ander…
‘Vertrouwen’ is een werkwoord !
Ik zou zeggen bi happy !
Omdat ik me juist wil ontspannen voor het weekend, wil ik hierover mijn hoofd niet breken. Laat staan mijn ivoren tanden.