In Groningen is er een eigenheimer die geen gele kleur heeft, maar grijs getint door het leven gaat.
En nog gekker, hij voelt zich een zeehondje. Nu heeft hij daar wel veel van weg, maar in de aardappelwereld moet je geen eigenaardige fratsen hebben. Hij wordt dan ook anderheimer genoemd.
Op een dag ontmoet hij een Opperdoezer Ronde die hem aanraadt een rekest te zenden aan het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Met een vriendelijk verzoek om uitgeschreven te worden als aardappel en voortaan te mogen verblijven in het Zeehondencentrum Pieterburen.
“Hoewel de aardappel wel geschiedenis heeft geschreven, kan ikzelf niet schrijven.”
Hierop rolt de Opperdoezer Ronde van hem weg, al mompelend: “Nee heb je, ja kun je krijgen.”
« Hoe vlak een nul op het rekest kan zijn
Rekest voor Sinterklaas 2.0 »
« Hoe vlak een nul op het rekest kan zijn Rekest voor Sinterklaas 2.0 »
Fictie, Natuur
Als je niet goed in je schil zit
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« Hoe vlak een nul op het rekest kan zijn Rekest voor Sinterklaas 2.0 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Met de song: Hot Potato https://www.youtube.com/watch?v=inLzt6qMcfI
Deze fabel heb ik geschreven naar aanleiding van een schets die mijn zuster heeft gemaakt. Zie mijn Facebook pagina.
Mooi!!!!!
Lekker absurdistisch.
Dan is mijn opzet geslaagd Ewald. Daar had ik nu zo’n zin in.
Maar kun je er dan nog steeds stamppot van maken?
Odilia: Nee, dat wordt huilen.
Tja, dat doen zeehondjes al gauw ?
@Levja. Wat een eigenheimer!
Mag ik even zeuren?
In Groningen is er een eigenheimer, die geen gele kleur heeft…
De komma hoort hier niet; het is een beperkende bijvoeglijke bijzin.
Dank je Han. In een latere zin had ik dit wel door. Ik ga de komma wegvegen.
Soms heb ik een kop als een bintje.
@Levja. Nee, je bent geen bintje, haha. Toevallig ben ik nu met dit onderdeel bezig. Een hele studie op zich!
@Han: Toevallig heb ik ook net gelezen over beperkende en uitgebreide bijvoeglijke zinnen. Ik ga dit zeker bestuderen. Zinnig.
@Levja. Er zijn dan ook weer mensen die deze theorie aanvechten, heb ik gelezen.
@Han: Ook dat blijft, denk ik, altijd bestaan. Het houdt het wel levendig. Toch?
@Levja. Vaak boeiend om te lezen.
Aansprekend, Levja, leuk
Mijn dank Joop. Misschien wel het grootste compliment van lezer(s).
Belangrijk dat je innerlijk en je verpakking bij elkaar passen, gelukkig zijn er eigenheimers die een eigen koers varen
Mooie samenvatting José. Ook dit zit erin. Wat ik in deze fabel wilde weergeven is dat een aardappel wordt opgegeten en een zeehondje wordt beschermd. Gelukkig wel.
De wereld van een eigenheimer in alle absurditeit, maar ook een ondertoon van verzet tegen het “doe maar gewoon dan die je al gek genoeg.”
Mooi neergezet.
Levja, ik gaf je al eerder een hartje maar had nog niet gereageerd.
Dank je Nel. Het mooie van fabels vind ik dat je er veel in kunt verwerken. En nog mooier dat veel lezers er een eigen lezing over hebben. Misschien zijn 120 woorden te weinig voor een fabel? En wat die hartjes betreft … ik heb me daar meer dan genoeg over uitgesproken. Een warm hart geeft warmte en zo ook voor mij een reactie waar ik van leer. Wat mij nieuwe denkstof geeft en inspiratie.