Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Als de maat vol is

6 november 2017 | 120w | Levja | 17 |

Het achterste van de tong laten zien was thuis ongewoon. Mijn ouders waren te veel beschadigd en dusdanig vernederd.
Hun motto: geld is niet het slijk der aarde; de waanzin van de mens is dat.
Dus ik slikte alles voor zoete koek. Waarvoor ik werd uitgemaakt, het maakte mij niet uit.
Ik pareerde alles en het toeval wilde dat ik gezegend was met een behoorlijk stel hersens.
Dat gaf gezag. Echter, de uitdagingen om mij onderuit te halen, waren navenant. Hoe dan ook, ik liet dat gedwee toe. Totdat ze aan mijn lief kwamen. Het gore lef om haar voor rotte vis uit te maken.
Mijn woorden: “En nu houd jij je waffel, anders stomp ik je op je gaffel.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

30 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »