Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Afstoffen

26 december 2017 | 120w | Hadeke | 4 |

De wandelstok heb ik weggesmeten. Vanaf nu gaat het snel. De tijd kerft groeven in mijn huid, mijn vingers krommen verder terwijl ik ernaar kijk en in mijn geheugen vallen de eerste gaten.
Verderop staat de wieg. Ik probeer vooral aan de mooie momenten te denken en aan de leerzame dingen die ik vast wil houden. Ieder jaar opnieuw en ik weet dat ik weer voor een deel zal falen. Dat is mijn lot.
Buiten is het donker. De hele avond door worden de signalen afgegeven in onregelmatige knallen en verspreide lichtfonteinen. Nog even en dan barst het los. Terwijl mijn lichaam in stof uiteenvalt en tot een baby neerdwarrelt in de wieg, weet ik mij opnieuw geboren. Gelukkig nieuwjaar!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »