Het jongetje weet wat hij zegt.
Nog maar 6 jaar oud, de magische wereld van Sinterklaas al helemaal achter zich gelaten.
Als hij zijn mening ergens over geeft, en hij ontwikkelt die sneller dan ik gedachten kan denken, is het zo vastbesloten dat het bijna eng is.
Een zwart-wit redenerende rechter in de dop. Volstrekt eerlijk, niet beïnvloedbaar door de omwegen en afleidingen van anderen.
Het is zowel zijn kracht als zijn grote stille maar nog niet (h)erkende verdriet: hij ziet ook alleen zwart en wit. De pracht en praal van kinderjaren, de felle intense kleuren van puberteit, de glanzende gloed van jongvolwassenheid, het zal allemaal aan hem voorbij gaan.
Hij zal altijd de realiteit onontkoombaar op zijn scherpst beleven.
« Rooms dictee
Proces – 3 »
« Rooms dictee Proces – 3 »
Communicatie
Acolorie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Rooms dictee Proces – 3 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi stukje, Berdien. In de zin ‘Als hij … ‘ is de eerste komma naar mijn idee niet op zijn plaats. Sinterklaas schrijf je met een hoofdletter, maar verder een dik verdiend <3
Mooi en droevig.
Prachtig geschreven, Berdien.
Heel mooi!
Beangstigend mooi realistisch! Vanwaar zoveel empathie?
Verdomd knap!
<3
@Berdien. Mooi opgebouwd verhaaltje.
voorbij gaan moet zijn voorbijgaan.
@Berdien: mooi en treurig tegelijk!
Indringend mooi, zo’n mannetje gaat het niet makkelijk krijgen helaas! Hartje, voor deze journalist in de dop.
Hij zal nog veel in te kleuren hebben. Pakkend geschreven Berdien