Ze hield niet van uitschelden, maar de caissière haalde haar het bloed onder de nagels vandaan. Ze wist van haar nichtje wel dat je niet voor vol aangezien werd als je in een rolstoel zat maar nu ze door het ongeluk haar been gebroken had ondervond ze het aan den lijve. Ze moest bekennen dat ze haar nichtje vaak als overdrijfster had betiteld en daar schaamde ze zich nu echt voor. De caissière deed alsof ze een klein kind was. “zal ik je maar even helpen je kan vast nergens bij” zei dat mens terwijl mijn bloed kookte. “Ik ben geen baby en nee ik hoef geen hulp hoor” zei ik rustig van binnen kokend van woede. Wat een gehaktbal


Beste Miriam Dubbeldam Druijff, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie