De woeste zee, het avonturenleven, ik leef het jongensboek dat mij vroeger door de avond, met een glimlach de nacht in loodste. Ik droomde van een leven als boekanier. In gedachten doorkliefde ik de zeven zeeën en verwierf ik faam in alle vier de windstreken. Sterke mannen vreesden mij en schone vrouwen beminden mij.
Nu leef ik die droom, men kent mijn naam over de gehele globe en gevechten die ik overleef ontstijgen mijn eigen fantasie. Vanuit de brug geniet ik van het najagen van de horizon, op zoek naar avontuur.
Alleen…
Niemand had mij verteld, dat ik ooit niet meer van het uitzicht zou genieten, omdat ik dankzij Admiraal Johnson nu bungel aan de hoogste ra van zijn vlaggeschip.
🙂
Frankl,
Fijn verhaal met een mooie passende titel.
Verrassend slot. ??
Goed stukje. Graag gelezen.
@Frankl, inderdaad een mooie titel. Lekker verhaal en een ‘sudden death’. Zeker een hartje verdiend!
Mooi geschreven met een leuke wending.
Je neemt me in de eerste twee alinea’s in volle vaart mee in je verhaal. En daarmee voel ik ook een beetje jouw verslagenheid in het laatste stuk. Mooi beschreven avontuur.
Bedankt voor de mooie reacties !!