Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Wat een gedoe

9 april 2016 | 120w | Gijs Smit | 4 |

Dat was schrikken toen ik wakker werd: ik miste mijn twee benen. Ik had wel een extra arm.
Mijn vrouw wist van niets.
Ik leende het skate board van mijn zoon, en ging de stad in. Al snel zag ik een man met vier benen en één arm.
“Heeft u soms mijn benen?” vroeg ik aan de man.
“U heeft in ieder geval mijn arm,” antwoordde hij, “ik herken de vingers.”
Wij naar de kliniek voor vermiste en overtollige ledematen waar een dokter alle onderdelen weer bij de juiste persoon aannaaide. De dokter keek verwijtend.
“Waarom kijkt u zo?” vroeg ik.
“Door mensen zoals u kan ik nooit eens een dag vrij nemen.” zei hij.
Beschaamd ging ik naar huis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gijs Smit of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »