Dennenappel is de geur die ik mij herinner zodra ik de deur opentrek van een toilet langs de linksrheinische snelweg in Duitsland. Een spontane reactie van mijn hersenen op de prikkel die via mijn neus linea recta doorschiet naar de bovenkamer. Ik ruik pis. Dikke zure pis.
Met grote walging laat ik mijn broek zakken. Die mag de vloer niet raken. Ik buig lichtjes door de knieën en neem een spreidstand aan. Zoutkristallen op de vloer doen me denken aan de grotten van Han. Het gat van de witgele pot waarin ik moet mikken is poepbruin. Bah.
‘Verstuiven!’ Denk ik vals. Ik grijp mijn verstuiver en knijp het ventiel een klein beetje dicht. Met een brede glimlach spuit ik gier.
Kan niet anders dan gieren.
Vies he! Hier is ten minste nog een wc. In Frankrijk heb je soms alleen maar een putje. Lekker dan als vrouw zijnde.
Brrr 😉
Langs de autobaan in Frankrijk heb ik mezelf ook vaak een verstuiver gewenst. Een hele grote…
Herkenbaar geschreven.<3