Ik was al veertien maanden onafgebroken aan het werk, en dat wreekte zich: ik sliep goed, was vrolijk, optimistisch, gevat. Nog even en ik zou een staat van onherstelbaar geluk bereiken. Wat moest ik doen?
“Ga een weekje mee op mijn jacht,” zei Thomas.
“Je begrijpt me niet,” zei ik, “ik ben al zo ontspannen. Een vaartocht kan ik er echt niet bij hebben.”
Thomas grinnikte. “Ik heb niet zomaar een jacht. Ik heb een recordjacht.”
Vanaf het moment dat we wegvoeren, was het er: de stress, de spanning. Totaal afgepeigerd, humeurig, en met omwalde ogen, zette ik een week later weer voet aan wal.
De volgende dag, op mijn werk, heb ik mijn secretaresse de huid vol gescholden. Heerlijk.

Ja, zo gaat dat, prachtig beschreven!
Hoe naar ook, ik moet er om lachen vanwege de zo goede weergave van de stress!
Stilstaan bij en op vakantie. Bijna net zo erg als pauzes op het werk. 🙂 🙂 🙂
Een stukje van de bovenste plank. Omwalde ogen ga ik onthouden.
Leuk bedacht, origineel.
Ja bij stress moeten anderen het vaak ontgelden. Arme secretaresse…
Stress ontstaat niet door werken maar door situaties, zei wijlen mijn vader vroeger.
Heerlijk verhaal, Gijs!
Herkenbaar ook de laatste scene.
Leuk Gijs, lekker bizar beschreven.
Ik struikelde wel over het woord recordjacht, dat lijkt mij niet zo’n logisch woord. Eerder iets als ‘wedstrijdjacht’ of ‘snel jacht’.
Fijn dat je weer vaste grond onder je voeten hebt ;-). Een mooi omdenk-stuk. O, met secretaressedag kan je het goedmaken, als je dat zou willen…
heerlijk zo’n ontspannende vakantie!
@Gijs: en op ‘Secretaressen-dag’ krijgt ze vast een cactus van haar baas, die zij dan op ‘Allerliefste-bazen-dag’ op zijn bureaustoel legt.
Je HP heeft een geweldig smerig karakter, goed neergezet. 🙂
@Marie, @Mien, @Levja, @Ingrid, @Nel, @Inge, @Alice, @José, @Nele, dank jullie wel.
@Inge, recordjacht houd ik er toch in, vanwege de dubbele betekenis: ‘pleziervaartuig’ en ‘hartstochtelijk of met overmatige begeerte streven, dingen naar iets’