Vroeger woonde er naast mijn ouderlijk huis een echtpaar. Ome Siem en tante Mien.
Ze waren niet echt familie, maar aan dat dorpsweggetje ging dat zo. Je kreeg een bijnaam of je werd namaak bloedverwant.
Ome Siem had een hekel aan artsen. “Allemaal tuig, die lui. Zwaaien graag met messen en ritsen je het liefst van boven tot onder open. Maar gezond maken is er meestal niet bij.â€
Ik hoor het hem nog zeggen. Ome Siem geloofde in aderlaten. Dat deed hij met zijn kopsnepper. Als hij op een knopje drukte, sprong er een springveer met een lancet naar buiten, waarmee hij zich een wond sneed in zijn huid. Zo verhielp hij vele kwalen.
Oud is ome Siem niet geworden

@Levja: ik geloof dat het woord ‘lancet’ nog meer horrorstukjes zal oproepen. 🙂
(De aderlatende dommerik.)
Oef @Nele Ome Siem draait zich om in zijn graf.
Levja, misschien is ome Siem wel veel bespaard gebleven ☺
Beslist @Ewald. Lang in een ziekenhuis en/of verpleeghuis was niets voor hem geweest.
Zelf dokteren werkt echt niet altijd!
Beslist niet altijd @Katie. Zo zijn er nog meer kwakzalvers dan we al dachten.
En wéér subtiel uitgedokterd! Vroeg of laat laat ik dat lancet op jou los…!!!
Neenee: weer knap!
Me nu geen nachtmerrie bezorgen è @buitenboek. Mag alleen als je subtiel woordspelingen op mijn rug schrijft. Niet met een lancet, maar met een ganzenveer.
Zuster Levja,
Gefeliciteerd met het weekwinnaarschap!
Ook het verhaal van ome Siem ia weer een mooie.
@Levja: zal ik met die veer krabbelen of minnestrelen?
Wat een lieve lovende woorden @VmetdeVork. Dank je wel.
A little bit of both @buitenboek
Weer een verhaal dat klinkt aks een klok, Levja,
Je trekt me even in de sfeer van een dorp en je schetst ome Siem zo, dat ik hem voor me zie.
<3
Hartelijk dank @Nel. Ook bij mij kwam ome Siem weer tot leven.
Lekker luguber met een knaller van een slotzin!
Dank je @Irma
Tja, is toch een beetje bijgeloof van arme Siem