“We gaan morgen vroeg vertrekken. Ze voorspellen mooi weer en ik mag er niet aan denken dat we uren in de file moeten staan op weg naar de kust,” zei Marina.
“Ok, schat,” antwoordde Johnny van achter zijn krant.
“Dan zijn we ook zeker dat we parkeerplaats zullen hebben, dicht bij het strand.”
“Ok, schat.”
“Ik zal vroeger opstaan en broodjes klaarmaken.”
“Ok, schat.”
“Drankjes stop ik vanavond in de koelkast en we nemen de frigobox mee. Dan hoeven we niet aan te schuiven in een baanrestaurant.”
“Ok, schat.”
“Hou nu toch, alsjeblieft, op met zo flegmatisch te zijn! Ik word daar helemaal gek van.”
“Ok, schat.”
“Arrghhhh. Doe ook eens wat.”
“Ok, schat.”
“Ach, laat ook maar.”
“Ok, schat.”

Haha <3 Heel herkenbaar!
Gaat dat elke dag zo? <3
Heerlijk, Els! Vooral die laatste ‘Ok, schat’ is van onschatbare waarde voor dit verhaal!
Nou stem je in en geef je gelijk, en dan is het wéér niet goed!
Het kan natuurlijk ook dat op elk aangereikt voorstel uitvoerig inhoudelijk commentaar volgt.
Dan wordt het anders.
met vriendelijke groet + hartje,
Chris
Komt me helemaaaaaaaaaaaaaaaallllllll niet bekend voor en ben nu blij dat ik geen Pinokio heet. Want het is herkenbaar. 😉
Bedankt, iedereen. 🙂
Vrouwen…
Mannen…
Top.
Alleen “Dan zijn we zeker dat we parkeerplaats gaan hebben” loopt niet lekker.
Zuster Els,
Dit is goed schat….
Fraai stukje! Maar…
… vinden jullie dit echt zo herkenbaar? 😉
Jazeker @buitenboek. Als mijn liefste met zijn koppie elders is, heeft hij net genoeg benul om passende geluiden te produceren, maar niet genoeg om daadwerkelijk te luisteren. Ik vermoed dat zulks wordt veroorzaakt door de zekerheid dat dingen wel door mij geregeld zullen worden. (En de wetenschap dat hij daarbij hoe dan ook weinig in te brengen heeft) 😉
Bedant. 🙂
Lousjekoesje, ik pas het aan. 🙂