Langzaam stond hij op, hij pakte zijn paperassen bij elkaar en stopte ze in zijn tas…
Met opgeheven hoofd begaf hij zich naar de deur en verliet hij de zaal.
Wat volgde was een oorverdovende stilte. Langzaam werd de stilte doorbroken door een wat ongemakkelijk geschuif en gewiebel met de stoelen. De een na de andere jaknikker kwam langzaam in beweging, krabde zich achter de oren en vroeg zich af of hij gelijk had.
“Hebben jullie dan echt geen mening of zijn jullie te bang je mening uit te spreken”, had hij gezegd vlak voor hij de zaal verliet. Hij had gelijk, het was tijd om spijkers met koppen te slaan, een echte discussie dat was wat er nodig was!
« Labblauwtjes (Blauwtjes 5)
In memoriam »
« Labblauwtjes (Blauwtjes 5) In memoriam »
Communicatie
Stilte; hier wordt vergaderd!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van NellievanEijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Labblauwtjes (Blauwtjes 5) In memoriam »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@NellievanEijk: ik hoor de jaknikkers tijdens de vergadering ronken, ik zie ze knikkebollen en ik zie ze wakker worden nadat de man de deur uit is. 🙂
Ergens in een parlement?
Automatisch knik ik ja … <3
Zag inderdaad een raadszaal vol jaknikkers voor mij!
Een moedige man, de hp.
Goed geschreven.
<3
Knap gedaan Nellie!
Spannend en beeldend geschreven zo. Weer een Nel?! Welkom!